"Και αν με μία σου λέξη με έκανες και κόλλησα φαντάσου τι θα γίνεται με ολόκληρες προτάσεις.."
- (via vasiagr)
"Βασανίζει ένα θέμα πολύ. ‘Όταν έχεις κάνει πολλά για έναν άνθρωπο ,μάλλον όταν έχεις κάνει πολλά σε έναν άνθρωπο και λέγοντας πολλά εννοώ από ένα μηδενικό να τον κάνεις νούμερο (και με την κακή έννοια) φταίει αυτός που το εκμεταλλεύτηκε πατώντας πάνω στη φιλία σας η εσύ που άπλωσες αυτά που είχες πάνω του πιστεύοντας πως τον βγάζεις από τη μιζέρια και του κάνεις μόνο καλό; Και όταν καταλαβαίνεις πως δημιούργησες ένα άτομο που τα μισά χαρακτηριστικά του προέρχονται από εσένα και τα άλλα μισά από ανθρώπους του περιβάλλοντος σου, ίσως και σημαντικούς ανθρώπους που δεν θα είχε την ευκαιρία να τους εκμεταλλευτεί μόνος του, πως να σταματήσεις αυτή την εξέλιξη; ‘Έφτασες στο σημείο να δημιουργήσεις μια μηχανή εξόντωσης του εαυτού σου με τα ιδία τα χαρακτηριστικά σου. ‘Έναν άνθρωπο απειλή ,απειλή για εσένα, για τους γύρο σου, έναν άνθρωπο που από τον ποταπό τον έκανες σημαντικό. Ποιον να κατηγορήσεις ;Εσένα ή τους άλλους που δεν σε προειδοποίησαν; Την μαμά σου, τον μπαμπά σου ,την αδελφή σου η τον αδελφό σου; Τον καλύτερο σου φίλο; Μα τι λέω αυτός ήταν ο καλύτερος σου φίλος. Και δεν είναι το κακό που προσέφερες πράγματα σε έναν άνθρωπο που δεν θα είχε ποτέ την ευκαιρία να τα γνωρίσει μόνος του. Το κακό είναι πως τα εκμεταλλεύτηκε εναντίον σου, πως με αχαριστία σου τα γύρισε και μόνο, χωρίς ένα ευχαριστώ, μόνο με πονηριά. Εσύ τώρα πως να προστατεύεις τον εαυτό σου; Τι να κάνεις, που να πας ,σε ποιον να μιλήσεις, τι εξηγήσεις να δώσεις και σε ποιον; Και τι να πεις; Έβαλα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου; Στον εαυτό σου να δώσεις εξηγήσεις που μετά από αυτό έχει αμφιβολίες για όλους και για όλα η σε κάποιον που μπορεί να σε ακούσει; Αλλά ποιος να σε ακούσει και τι τον νοιάζει που εσύ δεν προσέχεις λύση είναι να καταστρέψεις αυτό που έφτιαξες. Αλλά μπορείς η μήπως είναι αρκετά δυνατό για να σε αναστρέψει; Και μπορεί να ακουστεί τρελό γιατί μιλάμε για ένα διαφορετικό άνθρωπο, πολεμάς τον εαυτό σου. Τρελό έτσι;"
- (via vasiagr)
"

Πριν καιρό στην πόρτα ενός γυμναστηρίου πάνω στη φωτογραφία μιας αδύνατης γυναίκας υπήρχε το ερώτημα: “Αυτό το καλοκαίρι θελεις να μοιάζεις με φάλαινα ή με γοργόνα;”
Μια γυναίκα, λοιπόν, απάντησε:
“Αγαπητοί μου, οι φάλαινες είναι περιτρυγιρισμένες από φίλους (δελφίνια, φώκιες, κλπ.), είναι σεξουαλικά ενεργές και μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αγάπη και τρυφερότητα. Διασκεδάζουν με δελφίνια και τρώνε γαρίδες. Κολυμπάνε όλη την ημέρα και ταξιδεύουν σε υπέροχα μέρη όπως η Παταγωνία, στον κοραλλιογενή ύφαλο της Πολυνησίας. Τραγουδάνε υπέροχα. Τις αγαπάνε όλοι και ενδιαφέρονται όλοι για την υγεία τους και την προστασία τους…

Οι γοργόνες δεν υπάρχουν. Αλλά ακόμη και εάν υπήρχαν θα έτρεχαν σε ψυχολόγους γιατί θα είχαν διχασμένη προσωπικότητα: γυναίκα ή ψάρι; Δεν θα είχαν σεξουαλική ζωή και επομένως ούτε παιδιά. Ναι θα ήταν όμορφες αλλά μοναχικές και λυπημένες. 
Και τέλος πάντων ποιός θέλει ένα κορίτσι δίπλα του που μυρίζει ψαρίλα;;;

Χωρίς καμία αμφιβολία θα προτιμούσα να είμαι φάλαινα… 
Το να είσαι αδύνατος δεν σημαίνει ότι είσαι όμορφος. Οπότε προτιμώ να συνεχίσω να τρώω παγωτό με τα παιδιά μου, να πηγαίνω σε δείπνο με τον άντρα μου, να πίνω με τους φίλους …

"
"Η αναγκη μου να αποκτησω σωμα χορευτριας εξαφανιζεται καθε φορα που βγαινω απο το club και βλεπω καντινα.."
- (via annahimech)
"Ποτε δεν ειχαμε τα παντα, ποτε ομως δεν μας ελειψε τιποτα. Δασκαλος ο δικος μου ο μπαμπας και η μαμα μου αφιερωσε τη ζωη της για να προσεχει τα παιδια. “Τα παιδια να ειναι καλα” τους θυμαμαι να λενε, και με οτι εβγαζε ο μπαμπας μας ετρεχαν σε εκθεσεις και μουσεια και σινεμα και κεντρα.
Ολα τα αλλα παιδια ειχαν πιο πολλα παιχνιδια απο εμας και πιο πολλα ρουχα και πιο πολλα ωραια πραγματα και ποσο ζηλευα οταν ημουν μικρη. Μεγαλωσα βεβαια (δεν ξερω αν αυτο συνεβη για καλο) και δουλευοντας για τους αλλους, τους μεγαλους, με τα χρηματα, αυτους που αγοραζουν στα παιδια τους τα πιο πολλα, ανακαλυψα πως δεν θα αλλαζα τους δικους μου τους γονεις με τα λιγα για τους αλλους με τα πολλα.
Ποτε δεν ειχαμε τα παντα, ποτε ομως δεν μας ελειψε τιποτα. Αντιθετα μας περισσευαν πολλα. Οι οικογενειακες στιγμες, οι βολτες, τα γελια, τα γευματα σαν οικογενεια, τα ξεγνιαστα παγωτα διπλα στη θαλασσα, χωρις το κινητο να χτυπαει γιατι τρεχουν οι bussiness, χωρις τον μπαμπα να βριζει γιατι τα καραβια επεσαν εξω, χωρις τη μαμα να νευριαζει για πετρελαια και μαγαζια. Φωνες και βρισιες δεν θυμαμαι. Δεν τους εχω ακουσει ποτε να βριζουν. “Μωρο” λεει ακομα ο ενας τον αλλον. Μου εμαθαν και οι δυο αθελα τους πως αν δεν μπορεις να απολασυσεις τις μερες σου χωρις αγχος τοτε τα λιγα και τα πολλα δεν εχουν αξια. Αξια εχει η αγαπη, η γαληνη, η ηρεμια και η αναγκη να προσφερεις σε αυτους που αγαπας, και τι καλυτερο απο το να προσφερεις τον χρονο σου;
Και τελικα οσο λιγα κι αν εχεις αν προσφερεις τον χρονο σου θα δεις “καλα θα ειναι τα παιδια.”"
- (via annahimech)
"Λυπάμαι, ο κωδικός σας πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 1 κεφαλαίο γράμμα, 2 αριθμούς, ένα σύμβολο, ιερογλυφικά, λίγο αίμα παρθένας ΚΑΙ ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ."
"Βασανίζει ένα θέμα πολύ. ‘Όταν έχεις κάνει πολλά για έναν άνθρωπο ,μάλλον όταν έχεις κάνει πολλά σε έναν άνθρωπο και λέγοντας πολλά εννοώ από ένα μηδενικό να τον κάνεις νούμερο (και με την κακή έννοια) φταίει αυτός που το εκμεταλλεύτηκε πατώντας πάνω στη φιλία σας η εσύ που άπλωσες αυτά που είχες πάνω του πιστεύοντας πως τον βγάζεις από τη μιζέρια και του κάνεις μόνο καλό; Και όταν καταλαβαίνεις πως δημιούργησες ένα άτομο που τα μισά χαρακτηριστικά του προέρχονται από εσένα και τα άλλα μισά από ανθρώπους του περιβάλλοντος σου, ίσως και σημαντικούς ανθρώπους που δεν θα είχε την ευκαιρία να τους εκμεταλλευτεί μόνος του, πως να σταματήσεις αυτή την εξέλιξη; ‘Έφτασες στο σημείο να δημιουργήσεις μια μηχανή εξόντωσης του εαυτού σου με τα ιδία τα χαρακτηριστικά σου. ‘Έναν άνθρωπο απειλή ,απειλή για εσένα, για τους γύρο σου, έναν άνθρωπο που από τον ποταπό τον έκανες σημαντικό. Ποιον να κατηγορήσεις ;Εσένα ή τους άλλους που δεν σε προειδοποίησαν; Την μαμά σου, τον μπαμπά σου ,την αδελφή σου η τον αδελφό σου; Τον καλύτερο σου φίλο; Μα τι λέω αυτός ήταν ο καλύτερος σου φίλος. Και δεν είναι το κακό που προσέφερες πράγματα σε έναν άνθρωπο που δεν θα είχε ποτέ την ευκαιρία να τα γνωρίσει μόνος του. Το κακό είναι πως τα εκμεταλλεύτηκε εναντίον σου, πως με αχαριστία σου τα γύρισε και μόνο, χωρίς ένα ευχαριστώ, μόνο με πονηριά. Εσύ τώρα πως να προστατεύεις τον εαυτό σου; Τι να κάνεις, που να πας ,σε ποιον να μιλήσεις, τι εξηγήσεις να δώσεις και σε ποιον; Και τι να πεις; Έβαλα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου; Στον εαυτό σου να δώσεις εξηγήσεις που μετά από αυτό έχει αμφιβολίες για όλους και για όλα η σε κάποιον που μπορεί να σε ακούσει; Αλλά ποιος να σε ακούσει και τι τον νοιάζει που εσύ δεν προσέχεις λύση είναι να καταστρέψεις αυτό που έφτιαξες. Αλλά μπορείς η μήπως είναι αρκετά δυνατό για να σε αναστρέψει; Και μπορεί να ακουστεί τρελό γιατί μιλάμε για ένα διαφορετικό άνθρωπο, πολεμάς τον εαυτό σου. Τρελό έτσι;"
-